Η ΣΟΥΠΑ

Του Στυλιανού Παρρή

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ / ΩΡΑ

  • Από τις 9 Μαρτίου έως 14 Απριλίου
    Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

  • Εισιτήρια: 11€ (Γενική είσοδος), 8€ (Μειωμένο: Φοιτητικό, ΑμεΑ, Άνεργοι)
    Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr
  • ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΚΡΑΤΗΣΗ ΘΕΣΗΣ

ΕΙΔΟΣ

  • Θέατρο

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείµενο Σκηνοθεσία: Στυλιανός Παρρής
Πρωτότυπη Μουσική Στίχοι: Θανάσης Κούτουλας
Σκηνικά Φωτισµοί: Βασιλική Δευτεραίου
Κοστούµια: Xrys Galati
Χορογραφία: Μαγδαλίνα Πανδρακλάκη
Επιμέλεια κίνησης: Μαρία Στεφανίδου
Σεφ: Σπύρος Ντάσιος

Επιμέλεια Μακιγιάζ: Ράνια Μπαλτσαβιά
Φωτογραφίες: Σταύρος Χαµπάκης
Video: Μαρίλη Ζάρκου
Σχεδιασμός αφίσας: Πάνος Κουρτίδης
Επικοινωνία: Δημήτρης Χαλιώτης
Social media manager: Νούλα Μπίτσικα
Οργάνωση Εκτέλεση Παραγωγής: RSVP team
Ερµηνεύουν: Ευαγγελή Φίλη, Μαρία Στεφανίδου, Θανάσης Κούτουλας

«Φάγαµε σούπα γιατί όλοι ήµασταν πάνω στις µηχανές και τρέχαµε. Φάγαµε σούπα και δεν µας άρεσε. Δεν το δεχτήκαµε αυτό, αλλά την φάγαµε.»

 

 

Από τις 9 Μαρτίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00, το σύγχρονο «χορταστικό» κείμενο του Στυλιανού Παρρή «Η Σούπα», σερβίρεται στο θέατρο ΙΣΟΝ, µέσα από τη µυσταγωγία του µαγειρέµατος στον σύγχρονο κόσµο µας.

Δύο γυναίκες µάς µαγειρεύουν µία σούπα και ο άντρας παράγει τη µυσταγωγική µελωδία του βρασµού. Ανακατεύουν µαζί µε τα υλικά τις ζωές τους και τη σερβίρουν στους θεατές µε µόνη απαίτηση να τις νιώσουν, να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και να την χωνέψουν. Η µία γυναίκα βράζει στο ζουµί της ιστορίας της µε αγάπη, επιβιώνει σιωπηλά και βλέπει ό,τι αντέχει δίνοντας σηµασία σε ό,τι πονά λιγότερο. Η άλλη ενοχλεί, προκαλεί µιλώντας για το «εδώ που φτάσαµε» και την αχόρταγη ψυχή, θέλοντας να παρακινήσει όλους όσους κατέληξαν απαθείς θεατές της ζωής τους.

– Προσπαθώ να ζεστάνω τις καρδιές τους και να χορτάσω τις κοιλιές τους. – Τους φοβάσαι τους πεινασµένους ε; Φοβάσαι µην πεινάσουν τόσο που θα φάνε και σένα.

 

Μια Σούπα µε συνταγή την ιστορία του ανθρώπου που προσπαθεί να χωνέψει όλα τ’ αχώνευτα, µέχρι να θυµηθούµε πως µε την αγάπη τόσο ο άνθρωπος όσο και το φαγητό έχουν καλύτερη «γεύση».

Ο θεατής παίρνει το εισιτήριό του, την χαρτοπετσέτα του, κατατάσσεται υψοµετρικά προς χάριν της θέασης στην ανάλογη θέση και παρακολουθεί τη θεαµατική «διαδικασία» του µαγειρέµατος στον σύγχρονο κόσµο µας, αυτόν της διαλυµένης µητριαρχίας. Με µια εύλογη απορία: Αυτές οι δύο γυναίκες µού απευθύνονται ως τι;

Τι είµαι; Πεινασµένος; Έλληνας; Μετανάστης; Ζώο; Άνθρωπος; Θεατής της ζωής µου;

 

*Κατά τη διάρκεια της παράστασης προσφέρεται στους θεατές σούπα.